盖亚最后的孩子
提丰诞生之时，那场争夺天空的战争早已结束。宙斯已将提坦们逐出天界，刚刚坐上诸神与凡人的新王座——而正是在那时，不是在那之前，盖亚生下了她最后、也是最危险的孩子，父亲是塔尔塔罗斯，大地本身之下的深渊。
Αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπ᾽ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρη Ταρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην· οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπ᾽ ἰσχύι, ἔργματ᾽ ἔχουσαι, καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμων ἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος, γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσων θεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπ᾽ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν· [πασέων δ᾽ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·] φωναὶ δ᾽ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσι παντοίην ὄπ᾽ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρ φθέγγονθ᾽ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δ᾽ αὖτε ταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου, ἄλλοτε δ᾽ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος, ἄλλοτε δ᾽ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματ᾽ ἀκοῦσαι, ἄλλοτε δ᾽ αὖ ῥοίζεσχ᾽, ὑπὸ δ᾽ ἤχεεν οὔρεα μακρά
“宙斯将提坦们逐出天界之后，庞大的盖亚，在金色的阿佛洛狄忒的助佑下，因与塔尔塔罗斯相爱，生下了她最年幼的孩子提丰欧斯。他双手所行之事，无不充满力量，这强大之神的双脚也从不知疲倦。他的肩上长出一百颗蛇头，那是可怖巨龙的头颅，舌头幽暗而颤动；在他那些奇异头颅的眉下，双眼闪烁着火光，每当他怒视，火焰便从头颅中燃起。他那些可怖的头颅里都有声音，发出各种难以言喻的声响：有时说着连诸神都能听懂的话语，有时却是公牛狂暴骄横的怒吼，有时是无情狮子的咆哮，有时是幼犬般的声音，听来令人称奇，又有时，他发出嘶声，高耸的群山也随之回响” — 赫西俄德《神谱》820–835；埃夫林-怀特 英译
赫西俄德自己的希腊原文，在这整段里都称他为提丰欧斯；“提丰”则是后世希腊语与中文用法为同一形象定下的别称，也是本词条所采用的名字。他在提到诞生的同一句话里，也提到了阿佛洛狄忒，却不是把她当作第二位母亲——这一行只把她写成主持盖亚与塔尔塔罗斯结合的力量，正如她在别处也是任何欲望行为背后的力量。他其后赋予这孩子本身的每一个名字，描述的与其说是单一的怪物，不如说是一种过剩：肩上长出的百颗蛇头，百对眼睛中闪现的火光，还有一串随呼吸而变换的声音合唱——时而像神明，时而像公牛，时而像狮子，时而像一群幼犬，时而是一声响亮到让高山应和的嘶鸣。与其说他是一头怪物，不如说他是所有具威胁性的声音同时发出、共用一具身躯。
世界的震动
赫西俄德并未把结局写成早已注定。他说，在那可怖的一瞬间，提丰几乎就要统治诸神与凡人，唯有靠着诸神与凡人之父宙斯及时察觉，才阻止了这一切。接下来所发生的，与其说是一场对决，不如说是整个有秩序的宇宙，对加诸己身的威胁做出的反应：宙斯自己的雷声让大地、其上辽阔的天空、大海、俄刻阿诺斯的水流，以及大地深处，一齐轰鸣；奥林匹斯在他起身应战的脚下摇晃，地面也在他身下呻吟。在遥远的下方，统治亡者的哈迪斯为之颤抖，而宙斯与克罗诺斯一同关在塔尔塔罗斯之下的提坦们，也透过困住他们的大地，感受到同样无尽的震动。
在山谷间被击倒
战斗本身十分短促。宙斯集齐武器——雷鸣、闪电、冒烟的雷霆——纵身自奥林匹斯跃下。
Ζεὺς δ᾽ ἐπεὶ οὖν κόρθυνεν ἑὸν μένος, εἵλετο δ᾽ ὅπλα, βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν, πλῆξεν ἀπ᾽ Οὐλύμποιο ἐπάλμενος· ἀμφὶ δὲ πάσας ἔπρεσε θεσπεσίας κεφαλὰς δεινοῖο πελώρου. αὐτὰρ ἐπεὶ δή μιν δάμασεν πληγῇσιν ἱμάσσας, ἤριπε γυιωθείς, στενάχιζε δὲ γαῖα πελώρη. φλὸξ δὲ κεραυνωθέντος ἀπέσσυτο τοῖο ἄνακτος οὔρεος ἐν βήσσῃσιν Ἀίτνης παιπαλοέσσῃς, πληγέντος. Πολλὴ δὲ πελώρη καίετο γαῖα ἀτμῇ θεσπεσίῃ καὶ ἐτήκετο κασσίτερος ὣς τέχνῃ ὕπ᾽ αἰζηῶν ἐν ἐυτρήτοις χοάνοισι θαλφθείς, ἠὲ σίδηρος, ὅ περ κρατερώτατός ἐστιν, οὔρεος ἐν βήσσῃσι δαμαζόμενος πυρὶ κηλέῳ τήκεται ἐν χθονὶ δίῃ ὑφ᾽ Ἡφαιστου παλάμῃσιν. ὣς ἄρα τήκετο γαῖα σέλαι πυρὸς αἰθομένοιο. ῥῖψε δέ μιν θυμῷ ἀκαχὼν ἐς Τάρταρον εὐρύν
“于是宙斯振奋起自己的威力，拿起武器——雷鸣、闪电，以及炽烈的雷霆——自奥林匹斯跃身而下，击中了他，把这怪物所有奇异的头颅尽数烧尽。等他以连番击打将其制伏之后，提丰欧斯轰然倒下，肢体残破，庞大的大地也随之呻吟。从这被雷击中的主宰身上，烈焰喷涌而出，直冲山间幽暗崎岖的谷地，就在他受创之时。庞大大地的大片区域，被那可怖的蒸气灼烧，熔化的模样，犹如锡在工匠凿孔的坩埚中受热熔化；又如万物中最坚硬的铁，在山谷间被炽热的火焰软化，凭借赫淮斯托斯之力，在这神圣的大地上熔化。大地便如此在燃烧烈火的光焰中熔化了。宙斯怀着满腔怒火的苦涩，将他抛入了广阔的塔尔塔罗斯” — 赫西俄德《神谱》852–868；埃夫林-怀特 英译
无论是哪一座山，大地本身所受的损害都已足够：在宙斯的火焰之下，大片土地熔化，正如锡在匠人的坩埚里熔化，又如铁一旦被赫淮斯托斯之力锤炼，也终究屈服。遭受重创、伤痕累累的提丰，被抛入广阔的塔尔塔罗斯——正是赫西俄德称之为他父亲的那同一个深渊。
暴风之父
战败并未抹去提丰；赫西俄德让他有了新的用途。这头被击碎的怪物，成了每一股折磨水手与农人的暴戾之风的源头，只有三者例外，得以免除这层父系。
Ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστ᾽ ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων, νόσφι Νότου Βορέωτε καὶ ἀργέστεω Ζεφύροιο· οἵ γε μὲν ἐκ θεόφιν γενεή, θνητοῖς μέγ᾽ ὄνειαρ· οἱ δ᾽ ἄλλοι μαψαῦραι ἐπιπνείουσι θάλασσαν· αἳ δή τοι πίπτουσαι ἐς ἠεροειδέα πόντον, πῆμα μέγα θνητοῖσι, κακῇ θυίουσιν ἀέλλῃ· ἄλλοτε δ᾽ ἄλλαι ἄεισι διασκιδνᾶσί τε νῆας ναύτας τε φθείρουσι· κακοῦ δ᾽ οὐ γίγνεται ἀλκὴ ἀνδράσιν, οἳ κείνῃσι συνάντωνται κατὰ πόντον· αἳ δ᾽ αὖ καὶ κατὰ γαῖαν ἀπείριτον ἀνθεμόεσσαν ἔργ᾽ ἐρατὰ φθείρουσι χαμαιγενέων ἀνθρώπων πιμπλεῖσαι κόνιός τε καὶ ἀργαλέου κολοσυρτοῦ
“于是自提丰欧斯而来的，是那湿润地吹拂的猛烈风力，唯独诺托斯、波瑞阿斯，以及清朗的仄费洛斯除外。这几道风出身神裔，是人类的一大福泽；而其余的风，则反复无常地吹拂海面。有些猛扑向雾气弥漫的海面，以其邪恶狂暴的阵风，在人间酿成大祸；因为它们随季节变换而吹，驱散船只，摧毁水手。而在海上遭逢这些风的人，对其为害毫无抵御之力。另一些风，则扫过无边而繁花似锦的大地，蹂躏那些住在下界之人美好的田畴，以尘土与残酷的喧嚣将其填满” — 赫西俄德《神谱》869–880；埃夫林-怀特 英译
诺托斯、波瑞阿斯与清朗的仄费洛斯这三道风，之所以保住了好名声，正是因为赫西俄德把它们排除在提丰的父系之外；至于那些吹散舰队、或把农人田地掩埋在尘土之下的阵风，则全都得追溯回提丰身上。对于一头连其余子嗣都同样具有元素本色的怪物而言，这是恰如其分的余生——提丰还与厄客德娜生下了刻耳柏洛斯，如今驻守在冥界大门的那头猎犬，守卫着提丰自己昔日曾试图踏破的那道生者与死者之间的边界。